หมอบูรณ์ ลงเดี่ยว
ไม่มีพรรค ไม่จับขั้ว
ยุทธศาสตร์ "เขียนเดี่ยว"

การเขียนพ่วงคือ ความเสี่ยงสูงสุด เพราะเราไม่มีทางรู้ว่าผู้สมัครอิสระคนอื่นแอบแฝงมาจากขั้วไหน ถ้าเขียนพ่วงไปมั่วๆ คะแนนนั้นอาจชุบชีวิต "เสือซ่อนเล็บ" ของฝั่งตรงข้ามทันที การปล่อยว่าง 6 ช่อง คือ ยุทธศาสตร์ตัดท่อน้ำเลี้ยง — ไม่แบ่งแต้มให้ศัตรูแม้แต่คะแนนเดียว

เราไม่ได้ส่งหมอบูรณ์เข้าไปเพื่อ "ยกมือชนะ" — เพราะต่อให้จัดทีมไป 7 คน ถ้าฝ่ายนายจ้างกับรัฐบาลรวมหัวกัน ฝั่งแรงงานก็แพ้อยู่ดี เราต้องการ "หมาเฝ้าบ้านที่กล้าเห่า กล้ากัด กล้าเปิดโปง" — หมอบูรณ์คนเดียวในบอร์ด = ประชาชนหลายล้านคนข้างนอกจะรู้ความจริงทั้งหมด และแรงกดดันมวลชนนั้นแหละที่ทำให้บอร์ดไม่กล้าทำตามใจชอบ

ปี 2566 มีผู้มาใช้สิทธิ์เพียง 18% — กลุ่มจัดตั้งชนะได้เพราะพลังเงียบไม่ออกมา ปี 2569 มีหน่วยระดับอำเภอทั่วประเทศ และขยายเวลาลงทะเบียน 45 วัน ถ้าผู้ประกันตน ม.33 ม.39 ม.40 ออกมาแค่ 30% เกมเปลี่ยนทันที คะแนนเดียวที่รวมกันจากพลังเงียบ จะทรงพลังกว่าบล็อกโหวตจัดตั้ง

บอร์ดมีอำนาจ เข้าถึงข้อมูลภายในทั้งหมด ของกองทุน 2.88 ล้านล้านบาท หมอบูรณ์เคยพิสูจน์แล้วว่าเมื่อได้ข้อมูล เขาวิเคราะห์ได้และสื่อสารถึงประชาชนได้ด้วย D.V.M. + LL.B. + 6 ปีสู้คดี Class Action — ไม่มีใครปิดกั้นข้อมูลจากเขาได้ง่ายๆ เมื่อเขานั่งอยู่ในห้องประชุมเอง